Σοφά αποφθέγματα μιας ζωής ευτυχισμένης...

"γλιστράν τα χέρια κι ο κορμός του χρόνου δεν έχει φλούδα
να πιαστείς
όμως εσύ να τα 'μπηγες τα νύχια
και να τραβούσες έτσι πεντέξι-δέκα χρόνια."

~ Από το ποίημα "Με τι Μάτια Τώρα πια", από την συλλογή "Ευθύτης Οδών" (1959)

"Ήταν ένα τετράχρονο αγοράκι. Έμενε δίπλα στο σπίτι ενός ηλικιωμένου ανθρώπου, ο οποίος πρόσφατα είχε χάσει την γυναίκα του.
Μόλις το μικρό παιδί είδε τον άνθρωπο έτοιμο να κλάψει, πέρασε στην αυλή του και πήγε στην αγκαλιά του. Ύστερα απλώς κάθισε έτσι εκεί, για ώρα.
Η μητέρα του, όταν εκείνο γύρισε αργότερα στο σπίτι το ρώτησε τι είπε στον ηλικιωμένο αυτόν άνθρωπο.
Το μικρό παιδί είπε:
- Τίποτα, τίποτα δεν του είπα, απλά τον βοήθησα να κλάψει... "

~ Μπουσκάλια

«Να απολαμβάνετε τα μικρά πράγματα στη ζωή, γιατί μια μέρα θα κοιτάξετε πίσω και θα συνειδητοποιήσετε ότι ήταν ήταν τα μεγάλα πράγματα».

~ Robert Brault, σύγχρονος Αμερικανός γνωμικογράφος

"Παραπονιόμαστε διαρκώς ότι ο χρόνος κυλάει γρήγορα, όμως δε κάνουμε τίποτε άλλο από το να προσπαθούμε να βρούμε τρόπους για να σκοτώσουμε τον καιρό μας."

~ Μαρσέλ Ασάρ

Όταν ακούω κάποιον να λέει ότι «η ζωή είναι δύσκολη», μου ‘ρχεται να ρωτήσω: «σε σύγκριση με τι;»

~ Sydney J. Harris, 1917-1986, Αμερικανός δημοσιογράφος

"Η παγίδα του μίσους είναι ότι σε δένει με τον χειρότερο εχθρό σου."

~ Albert Camus, Γάλλος συγγραφέας, Νόμπελ 1957

"Η ευτυχία βρίσκεται μέσα σε όλα τα πράγματα.
Φτάνει να ξέρεις πώς να τη βγάλεις."

~ Κομφούκιος

«Οι πιο ωραίοι άνθρωποι που ξέρουμε είναι εκείνοι που έχουν γνωρίσει την ήττα στη ζωή τους, που έχουν υποφέρει, που έχουν αισθανθεί την απώλεια, και που έχουν βρει την έξοδο απ’ αυτά τα βάθη.
Αυτοί οι άνθρωποι έχουν ευγνωμοσύνη, έχουν ευαισθησία, και καταλαβαίνουν ποια είναι η ζωή εκείνη που σε γεμίζει ευσπλαχνία, τρυφερότητα, βαθειά αγάπη και σε κάνει να νοιάζεσαι.
Οι ωραίοι άνθρωποι δεν προκύπτουν, απλώς»

~ Ελίζαμπεθ Κούπμλερ-Ρος, Αμερικανοελβετίδα ψυχοθεραπεύτρια.

"Για τους περισσότερους ανθρώπους, η εμπειρία είναι σαν τα φώτα της πρύμνης ενός καραβιού, που φωτίζουν μόνο τη διαδρομή που έχει περάσει."

~ Samuel Taylor Coleridge ( 1772-1834 , Άγγλος ποιητής & φιλόσοφος)

"Αυτό που η κάμπια ονομάζει τέλος του κόσμου, η ζωή το λέει πεταλούδα."

~ Λάο Τσε, 6ος αιώνας π.χ., Κινέζος φιλόσοφος

"Δεν μπορώ να πάω πίσω στο χθες, γιατί ήμουν κάποιος άλλος."

~ Λούις Κάρολ ( 1832-1898 , Συγγραφέας του βιβλίου "Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων")

"Η μεγάλη επιστήμη να ζεις ευτυχισμένα, είναι να ζεις στο παρόν."

~ Πυθαγόρας 570-500 π. Χ

"Ο παφλασμός ενός κύματος δεν μπορεί να εξηγήσει ολόκληρη τη θάλασσα."

~ Vladimir Nabokov ( 1899-1977 , Ρωσοαμερικανός συγγραφέας)

«"Να ονειρεύεσαι ..." μου 'λεγε ένας φίλος που μ' αγαπούσε και με ήξερε καλά.
Τα όνειρα, συνήθως προδίδουν. Παραπλανούν. Καμιά φορά και σκοτώνουν.
Όμως, δεν γίνεται να ζεις χωρίς να ονειρεύεσαι ... Δεν έχει νόημα. Δεν έχει ουσία.
Να ονειρεύεσαι!
Κοίτα μόνο να 'χεις σταμπάρει καλά την έξοδο κινδύνου από τα όνειρά σου. Τότε σώζεσαι ...

Και ποια είναι η έξοδος κινδύνου;
Τίποτα δεν είναι στη ζωή, το παν!
Έχει και παρακάτω ...; Έχει κι άλλο ...
Προχώρα, λοιπόν, ξεκόλλα!
Αυτή είναι η έξοδος κινδύνου!»

~ "Βαρκάρισσα της Χίμαιρας" , Α.Παπαδάκη

"Το μεγάλο πρόβλημα του κόσμου είναι ότι οι βλάκες είναι γεμάτοι αυτοπεποίθηση και οι έξυπνοι είναι γεμάτοι αμφιβολίες."

~ Bertrand Russell

"Αυτό θα πει ελευτερία, συλλογιζόμουν. Να ΄χεις ένα πάθος, να μαζεύεις χρυσές λίρες, και ξαφνικά να νικάς το πάθος και να σκορπάς όλο το έχει σου στον αγέρα!
Να λευτερωθείς από ένα πάθος, υπακούοντας σ΄ένα άλλο υψηλότερο...
Μα μήπως κι αυτό δεν είναι σκλαβιά; Να θυσιάζεσαι για μιαν ιδέα, για τη ράτσα σου, για το Θεό;
Ή μήπως όσο πιο αψηλά στέκεται ο αφέντης τόσο και πιο μακραίνει το σκοινί της σκλαβιάς μας, πηδούμε τότε και παίζουμε σε πολύ πλατύχωρο αλώνι, πεθαίνουμε χωρίς να βρούμε την άκρα του, κι αυτό το λέμε ελευτερία;"

~ Νίκος Καζαντζάκης - Βίος και πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά

"Όπως περνάμε τη μέρα μας, έτσι, βεβαίως, περνάμε και τη ζωή μας."

~ Annie Dillard, Αμερικανίδα συγγραφέας, κριτικός, και ποιήτρια

«Αντισταθείτε, αντισταθείτε σ' αυτόν που σας λέει να κάνετε μικρά όνειρα, αντισταθείτε στα όνειρα των γονιών σας για μια θεσούλα, αντισταθείτε στη μιζέρια της καθημερινότητας, αντισταθείτε σ΄ ό,τι πλήττει την αισθητική σας, μην υποκλινόσαστε σ' ό,τι δεν σας αρέσει, αντισταθείτε -όχι απαραίτητα στην πολιτική, αλλά στην καθημερινότητα- αυτή είναι περισσότερο πολιτική-, αντισταθείτε στους καθηγητές σας, αντισταθείτε και δράστε...»

~ Κώστας Γαβράς, στην τελετή αναγόρευσης του σε επίτιμο διδάκτορα του τμήματος Κινηματογράφου της σχολής Καλών Τεχνών του ΑΠΘ.

"Το μέλλον ανήκει σ' αυτούς που πιστεύουν στα όνειρά τους."

~ Eleanor Roosevelt, 1884-1962, Αμερικανίδα, σύζυγος του Φ.Ρούζβελτ

"Με ρώτησες πώς έγινα τρελός. Να πώς:
Μιαν αυγή, καιρό πολύ πριν γεννηθούνε άμετροι θεοί, ξύπνησα από ένα λήθαργο κι είδα πως μου είχαν κλέψει όλες τις μάσκες μου -τις εφτά μάσκες που είχα δημιουργήσει κι είχα φορέσει σ' εφτά ζωές.
΄Ετρεξα τότε ακάλυπτος στους κοσμοπλημμυρισμένους δρόμους φωνάζοντας: "Κλέφτες, κλέφτες, καταραμένοι κλέφτες!"
Πολλοί άντρες και γυναίκες με περιγέλασαν, κι άλλοι έτρεξαν φοβισμένοι στα σπίτια τους.
Σαν έφτασα στην αγορά, ένας νέος πάνω από μια στέγη φώναξε:
"Είναι τρελός!". Σήκωσα το κεφάλι για να τον δω. Τότε, για πρώτη φορά, ο ήλιος φίλησε το γυμνό πρόσωπό μου και η ψυχή μου γέμισε αγάπη για τον ήλιο, κι απ΄τη στιγμή εκείνη δεν ήθελα πια τις μάσκες μου. Και εκστασιασμένος φώναξα: " Ευλογημένοι, ευλογημένοι εκείνοι που έκλεψαν τις μάσκες μου!"
΄Ετσι έγινα τρελός.
Και μέσα στην τρέλα μου βρήκα και τα δυο: λευτεριά και σιγουριά. Τη λευτεριά της μοναξιάς και τη σιγουριά πως δεν με καταλαβαίνουν. Γιατί αυτοί που μας καταλαβαίνουν κάτι υποδουλώνουν μέσα μας..
Αλλά, ας μην είμαι και τόσο περήφανος για τη σιγουριά μου. Κι ένας κλέφτης ακόμα, όταν είναι φυλακισμένος, είναι προφυλαγμένος από έναν άλλον κλέφτη."

~ Ο τρελός , ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ

"Πρόσεχε τις σκέψεις σου, γίνονται λόγια.
Πρόσεχε τα λόγια σου, γίνονται πράξεις.
Πρόσεχε τις πράξεις σου, γίνονται συνήθειες.
Πρόσεχε τις συνήθειες σου, γίνονται χαρακτήρας.
Πρόσεχε τον χαρακτήρα σου, γιατί γίνεται η μοίρα σου."

~ Φρανκ Άουτλω

by Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Ιαπωνία!!!

Ενσυναίσθηση, η άγνωστη δύναμη της επικοινωνίας

Ίσως να φοβίζει λίγο η λέξη. Ακούγεται περίπλοκη ως έννοια, μπορεί και λίγο να μας μπερδεύει. Ενδέχεται η εφαρμογή της στην καθημερινότητά μας να απαιτεί θεαματική υπέρβαση των παραμέτρων που συγκροτούν την ύπαρξή μας;

Μας προτρέπει να γίνουμε εξαιρετικά καλοί, άψογοι, άσπιλοι; Τίποτα από όλα αυτά. Η ενσυναίσθηση μας καλεί σε μια μικρή προσπάθεια, ώστε να μπορέσουμε να μπούμε στη θέση του άλλου χωρίς να χάσουμε την ακεραιότητα της δικής μας ύπαρξης. Η ενσυναίσθηση μας παρακινεί να κάνουμε ένα μικρό βήμα, με τεράστια όμως επίδραση στις διαπροσωπικές επαφές μας.

Ενσυναίσθηση είναι η συναισθηματική ταύτιση με ένα άλλο άτομο. Η αναγνώριση και η κατανόηση της θέσης, του συναισθήματος, των σκέψεων ή της κατάστασης κάποιου άλλου. 

Ένα άτομο που χρησιμοποιεί την ενσυναίσθηση μπορεί να αναγνωρίσει, να αντιληφθεί και να αισθανθεί αυτό που αισθάνεται ένα άλλο άτομο. Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βάλει τον εαυτό του στη θέση του άλλου, να κατανοήσει τη συμπεριφορά του και να αναγνωρίσει τα κίνητρά της.

Να δει δηλαδή τον κόσμο μέσα από τα μάτια του. Πρόκειται, εν ολίγοις, για ένα εξαιρετικά ισχυρό εργαλείο επικοινωνίας. Για μια ικανότητα που, αν και όλοι διαθέτουμε, την αγνοούμε. Γι’ αυτό και παραμένει αναξιοποίητη.

Εργαλείο της επιστήμης

Η ενσυναίσθηση αρχικά αναπτύχθηκε ως εργαλείο της Ψυχοθεραπείας. Σύντομα όμως οι δυνατότητές της αναγνωρίστηκαν σε όλες τις μορφές των διαπροσωπικών σχέσεων, σε κάθε κατάσταση στην οποία ένας άνθρωπος προσπαθεί να καταλάβει αυτόν που βρίσκεται απέναντί του.

Η έννοια της ενσυναίσθησης αρχίζει με την αντίληψη των συναισθημάτων των άλλων. Θα ήταν πιο εύκολο να αντιληφθούμε τα συναισθήματα των άλλων αν εκείνοι απλά μας τα έλεγαν, αν βέβαια τα γνώριζαν. Επειδή όμως οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το κάνουν, πρέπει εμείς να τους ρωτήσουμε, να καταλάβουμε τα υπονοούμενά τους, να μαντέψουμε και να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε τη μη λεκτική επικοινωνία τους.

Οι εκφραστικοί άνθρωποι γίνονται κατανοητοί πιο εύκολα, επειδή τα μάτια και οι εκφράσεις του προσώπου τους μας βοηθούν να καταλάβουμε πώς αισθάνονται.

Πλεονεκτήματα

Η ενσυναίσθηση φέρνει τους ανθρώπους κοντά, τους βοηθά να καταλάβουν ο ένας τον άλλον. Με αυτό τον τρόπο αναπτύσσεται αμοιβαίος σεβασμός. Όταν κάποιος ακούει με ενσυναίσθηση δεν ακούει απλά το συνομιλητή του. Κάνει κάτι περισσότερο: αντιδρά σε αυτόν με τρόπο με τον οποίο αναπτύσσει αμοιβαία κατανόηση και εμπιστοσύνη. Μπορεί έτσι να αντιληφθεί και να ερμηνεύσει το μήνυμα του συνομιλητή του, δίνοντας συνάμα την πιο κατάλληλη απάντηση. Η απάντηση αυτή μπορεί να αποτελέσει βασικό στοιχείο της επικοινωνίας.

Ενεργοποίηση

Ακούγοντας με ενσυναίσθηση, ο ακροατής λέει στο συνομιλητή του «Καταλαβαίνω το πρόβλημά σας και πώς αισθάνεστε γι’ αυτό, με ενδιαφέρει αυτό που λέτε και δεν σας κρίνω». Ο ακροατής μεταφέρει αυτό το μήνυμα μέσω λεκτικής αλλά και μη λεκτικής επικοινωνίας. Με αυτό τον τρόπο ο ακροατής ενθαρρύνει το συνομιλητή του να εκφραστεί ελεύθερα, χωρίς να φοβάται ότι εκείνος θα τον διακόψει, θα τον κρίνει ή θα του υποδείξει τι να κάνει.

Δεν είναι ούτε απαραίτητο αλλά, και σε μερικές περιπτώσεις, ούτε και επιθυμητό ο ακροατής να συμφωνεί με το συνομιλητή του. Είναι αρκετό να μεταφερθεί στο συνομιλητή το μήνυμα «Σας καταλαβαίνω και θέλω να σας βοηθήσω να βρείτε λύση στο πρόβλημά σας». Η πρακτική χρήση μιας τόσο σύνθετης έννοιας απαιτεί την ανάλυσή της στα πιο απλά στοιχεία της.

Για να είναι κάποιος καλός ακροατής, πρέπει να αφήνει το συνομιλητή του να καθοδηγεί τη συζήτηση. Να τον ακούει με προσοχή και να μην τον διακόπτει, προσφέροντας παράλληλα λεκτικές και μη λεκτικές ενδείξεις ότι τον παρακολουθεί.

Ο ακροατής πρέπει πρώτα να εντοπίσει τη συναισθηματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται ο συνομιλητής του. Στη συνέχεια, χρειάζεται να παρατηρεί προσεκτικά τις μικρές αλλαγές της συμπεριφοράς του. Οι πιο προφανείς βρίσκονται στην έκφραση του προσώπου. Όσον αφορά στη λεκτική επικοινωνία, η συναισθηματική κατάσταση φαίνεται όχι μόνο από το περιεχόμενο των λόγων αλλά και από την ένταση της φωνής και τη χρήση συγκεκριμένων λέξεων, ιδίως εκείνων που είναι φορτισμένες συναισθηματικά.

Οι πολλές ερωτήσεις από την πλευρά του ακροατή δεν βοηθούν, καθώς ελλοχεύει ο κίνδυνος η συμπεριφορά αυτή να εκληφθεί σαν ανάκριση από το συνομιλητή του. Οι τυποποιημένες φράσεις επίσης, όπως «δεν πειράζει» ή «όλα θα περάσουν», δεν προάγουν την επικοινωνία. Τελείως άχρηστες επίσης είναι οι αυτοαναφορικές περιγραφές όπως «θυμάμαι που αυτό συνέβη και σ’ εμένα» ή «κάτι παρόμοιο έχει συμβεί σε ένα συγγενή μου», καθώς και η αλλαγή του θέματος.

Για να μην πνιγεί από το συναίσθημα του συνομιλητή του, ο ακροατής πρέπει να απομακρύνεται περιοδικά από το συναισθηματικό επίπεδο της επικοινωνίας. Σαν να μπαίνει μέσα στο νερό, να δοκιμάζει τη θερμοκρασία και μετά να βγαίνει έξω για να μπορέσει να σκεφτεί λογικά. Όλοι χρειαζόμαστε το χρόνο μας. Ο ακροατής μας, εν προκειμένω, οφείλει λίγο χρόνο στον εαυτό του, για να φανταστεί πώς αισθάνεται ο συνομιλητής του.

Είναι χρήσιμο να μεταφέρει ο ακροατής στο συνομιλητή του τα μηνύματα που παίρνει από αυτόν. Πρέπει να αναγνωρίσει τα ισχυρά συναισθήματα που αντιλαμβάνεται, όπως φόβο, θυμό, πένθος, απογοήτευση. Στη συνέχεια, πρέπει να τα μεταφέρει στο συνομιλητή του με ανοιχτές φράσεις όπως «φαντάζομαι ότι είστε…» ή «μου ακούγεται ότι έχετε θυμώσει για…».

Με αυτό τον τρόπο μπορεί να βεβαιωθεί ότι δεν έχει παρερμηνεύσει τα μηνύματα που πήρε και παράλληλα εμπνέει εμπιστοσύνη στο συνομιλητή του ως προς το γεγονός ότι έχει γίνει κατανοητός και ότι ο ίδιος (ο ακροατής) καταβάλλει ειλικρινή προσπάθεια να τον κα τανοήσει. Αυτό αυξάνει την εμπιστοσύνη του συνομιλητή προς τον ακροατή του.

Στη συνέχεια, ο ακροατής μπορεί να εξηγήσει το λόγο που δημιουργήθηκε αυτό το συναίσθημα, όπως «αισθάνεστε έτσι επειδή πιστεύετε ότι σας φέρθηκαν χωρίς σεβασμό». Διαπίστωση που δεν συνεπάγεται αναγκαστικά συμφωνία με το συμπέρασμα του συνομιλητή του. Σε αυτό το στάδιο ο ακροατής πρέπει να αποφύγει με κάθε τρόπο να κρίνει το συνομιλητή του. Αν το πιστεύει, μπορεί να προσφέρει την υποστήριξη και τη συνεργασία του.

Η ενσυναίσθηση παρέχει την ικανή και αναγκαία συνθήκη για:

Οι νευροεπιστήμονες και οι εξελικτικοί ψυχολόγοι υιοθέτησαν την έννοια ”empathy”, η οποία στα ελληνικά αποδίδεται ως ”ενσυναίσθηση.

  - Δημιουργία εμπιστοσύνης και σεβασμού

  - Έκφραση συναισθημάτων

  - Μείωση της έντασης

  - Εμφάνιση πληροφοριών

 - Δημιουργία ασφαλούς περιβάλλοντος, που ευνοεί την επίλυση προβλημάτων

 - Ανάπτυξη της ανεκτικότητας στο διαφορετικό, στις απόψεις των άλλων, έστω κι αν δεν συμπίπτουν με τις δικές μας

Τι δεν είναι ενσυναίσθηση

Αν και είναι παρεμφερής, η έννοια «συμπάσχω» δεν είναι συνώνυμη της ενσυναίσθησης. Ένα άτομο μπορεί να συμπάσχει βιώνοντας, για παράδειγμα, τον ψυχικό πόνο του άλλου, αλλά μπορεί κάλλιστα να μην αντιλαμβάνεται τα συναισθήματα που προκαλούν αυτόν τον πόνο ή απορρέουν από αυτόν. Αντίθετα, ένα άτομο που διακρίνεται για την ενσυναίσθησή του μπορεί πιο εύκολα και να συμπάσχει την ίδια στιγμή, βιώνοντας όχι μόνο τα συναισθήματα αλλά και την ψυχική οδύνη που σχετίζεται με αυτά.

Η ενσυναίσθηση δεν είναι έκφραση καλοσύνης. Μπορεί κάποιος να δείχνει γενικά καλοσύνη προς τους άλλους, χωρίς όμως να κάνει την προσπάθεια να καταλάβει τα συναισθήματά τους. Η ενσυναίσθηση μπορεί να μας βοηθήσει να αιτιολογήσουμε όχι όμως και να δικαιολογήσουμε τις πράξεις των άλλων. Προσπαθώντας να βιώσουμε τα συναισθήματα του άλλου μπορούμε να καταλάβουμε πώς οδηγήθηκε σε συγκεκριμένες πράξεις.

Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να συμφωνήσουμε με αυτές τις πράξεις. Ας υποθέσουμε ότι βλέπουμε έναν άπορο να κάνει μια βίαιη πράξη για να μπορέσει να τραφεί. Μπορούμε να βιώσουμε την απελπισία του και, κατ’ επέκταση, να καταλάβουμε τα κίνητρά του, αυτό όμως δεν μας εμποδίζει να σκεφτούμε ότι αυτό το άτομο θα μπορούσε να εξετάσει και άλλες, όχι βίαιες, εναλλακτικές λύσεις.

Στην καθημερινή ζωή μας  Ψυχολογία

Αν και υφίστατο ως φιλοσοφική έννοια, η ενσυναίσθηση αναπτύχθηκε παράλληλα με την επιστήμη της Ψυχοθεραπείας. Σημαντική προσφορά στην κατανόησή της παρείχαν οι H. Kohut, C. Rogers και D. Fairbairn. 

Ο H. Kohut ήταν ο πρώτος ψυχοθεραπευτής που εντόπισε τη σημασία της ενσυναίσθησης.

Ο C. Rogers περιέγραψε την ενσυναίσθηση ως «την ικανότητα του θεραπευτή να καταλαβαίνει το εσωτερικό πλαίσιο αναφοράς του πελάτη με ακρίβεια και με τα συναισθηματικά και νοητικά στοιχεία που εμπεριέχονται σαν να ήταν ο θεραπευτής το ίδιο το άτομο, αλλά χωρίς ταυτόχρονα αυτός να χάνει την ιδιότητα του».

Άλλοι θεραπευτές περιέγραψαν αυτή τη διαδικασία ως μια συνεχή νοητική μετακίνηση του θεραπευτή από τη θέση του σε εκείνη του πελάτη του μέσα σε δευτερόλεπτα. Σε αυτή την περίπτωση ο θεραπευτής δεν παρέχει τις υπηρεσίες του, αλλά είναι μόνο ένας άνθρωπος που συμπάσχει με τον πελάτη του, χωρίς να μπορεί να τον βοηθήσει.

Ο C. Rogers ήταν επίσης ο πρώτος θεραπευτής που εισήγαγε το θεραπευτικό εργαλείο «σαν να», περιγράφοντας ότι ο θεραπευτής πρέπει να βιώσει τα συναισθήματα του πελάτη του «σαν να» ήταν δικά του, διατηρώντας ταυτόχρονα απόσταση από αυτά. Η ενσυναίσθηση δεν είναι μια απλή αντανάκλαση των λεγομένων του πελάτη κατά τη διάρκεια της θεραπείας.

Απαιτεί συνεχή προσπάθεια από την πλευρά του θεραπευτή στη διαδικασία κατανόησης και βίωσης των συναισθημάτων που συνοδεύουν το υλικό που φέρνει ο πελάτης στη θεραπεία. Πολύ συχνά αυτά τα συναισθήματα δεν έχουν γίνει αντιληπτά σε συνειδητό επίπεδο από τον θεραπευόμενο. Αποτελεί λοιπόν αποστολή του θεραπευτή να τα εντοπίσει και να τα φέρει στην επιφάνεια.

Ιατρική

Στην Ιατρική η σχέση του γιατρού με τον ασθενή του βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας. Επιτρέπει στον ασθενή να αισθανθεί ότι έχει γίνει κατανοητός, με αποτέλεσμα να αυξάνεται η εμπιστοσύνη του προς το γιατρό του. Αυτό οδηγεί σε καλύτερη συνεργασία και υπακοή στο θεραπευτικό σχήμα.

Ο γιατρός που λειτουργεί με ενσυναίσθηση καταλαβαίνει καλύτερα τον ασθενή του, κάνει τις κατάλληλες ερωτήσεις και μπορεί να πάρει πληρέστερο ιστορικό. Πολλές ιατρικές σχολές στις ΗΠΑ, όπως αυτή του Πανεπιστημίου του Κολοράντο, έχουν προσθέσει στο πρόγραμμα των σπουδών τους σεμινάρια στα οποία διδάσκουν την επικοινωνία με ενσυναίσθηση.

Εκπαίδευση

Στην εκπαίδευση βελτιώνει τη σχέση δασκάλου – μαθητή, με αποτέλεσμα καλύτερες συνθήκες μάθησης. Καταλαβαίνοντας τα συναισθήματα του μαθητή του, ο δάσκαλος μπορεί να τον πλησιάσει καλύτερα, μεταδίδοντάς του γνώση και πετυχαίνοντας μεγαλύτερη συνεργασία μαζί του.

Επικοινωνία και επιχειρήσεις

Οι περισσότεροι ειδικοί στο χώρο της επικοινωνίας και των επιχειρήσεων τονίζουν τη σημασία της ενσυναίσθησης στην κατανόηση της θέσης και των συναισθημάτων των ανθρώπων γύρω τους. Τονίζουν ότι η στιγμιαία απομάκρυνση από τα δικά μας συναισθήματα αποτελεί προϋπόθεση για τη δημιουργία δημιουργικών σχέσεων.

Στο βιβλίο του Προγραμματισμένοι να Νοιάζονται (Wired to Care), ο Dev Patnaik υποστηρίζει ότι η έλλειψη ενσυναίσθησης στις μεγάλες επιχειρήσεις συνιστά μείζον ελάττωμα. Όπως υπογραμμίζει, λόγω έλλειψης ενσυναίσθησης τα υψηλόβαθμα στελέχη παίρνουν αποφάσεις που ουσιαστικά βασίζονται στη διαίσθησή τους. Αυτό συμβαίνει επειδή τα συγκεκριμένα στελέχη στηρίζονται μόνο σε ποσοτικές και όχι σε ποιοτικές έρευνες αγοράς, που δείχνουν καλύτερα αυτό που επιθυμεί η πιθανή πελατεία τους.

Ο Patnaik παρουσιάζει ως παραδείγματα επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν την ενσυναίσθηση στη χάραξη της στρατηγικής τους τη Nike, τη Harley-Davidson και την IBM. Υποστηρίζει ότι αυτές οι συγκεκριμένες, σε αντίθεση με τους ανταγωνιστές τους, εντοπίζουν τις ευκαιρίες πιο εύκολα και προσαρμόζονται πιο γρήγορα σε καινούριες συνθήκες.

Πηγή : scienceillustrated.gr

Thessaloniki Arts and Culture, http://www.thessalonikiartsandculture.gr/

Πειραιάς - Ακτή Μιαούλη

Εορτή των Θεοφανείων (δεκαετία 1950)

Σοφά λόγια...

Οι παρακάτω φράσεις είναι μια εξαιρετική πηγή σοφίας, έμπνευσης, αλλά και πρακτικών συμβουλών.

1. "Ξέρουμε τι είμαστε, αλλά δεν ξέρουμε τι θα μπορούσαμε να είμαστε." Οφηλία στον Άμλετ

Ο Σαίξπηρ έγραψε την παραπάνω φράση. Τι θα μπορούσαμε να είμαστε; Γνωρίζουμε τη σημερινή ταυτότητά μας, αλλά θα μπορούσαμε να γίνουμε όπως θα θέλαμε να είμαστε. Η άποψη ότι δεν υπάρχουν όρια για τις δυνατότητές μας είναι πράγματι θαυμάσια και θα μπορούσε να είναι οδηγός στην ζωή μας.

2. "Δεν απέτυχα. Έχω βρει 10.000 πράγματα που δεν λειτουργούν." Thomas Edison 1847-1931

Η επιμονή, αντί για την απογοήτευση, είναι το κλειδί της επιτυχίας. Θεωρώντας την αποτυχία σαν μία προσπάθεια που "δεν πέτυχε", θα μας βοηθήσει να μην τα παρατήσουμε μέχρι να βρούμε μια λύση στο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε.

3. «Τα μεγάλα πνεύματα πάντα αντιμετωπίζουν βίαιες αντιδράσεις από υποδεέστερα μυαλά». Άλμπερτ Αϊνστάιν, (1879-1955)Η φράση του Αϊνστάιν μας θυμίζει να μένουμε σταθεροί στο όραμά μας, ακόμα και όταν συναντούμε αντίσταση και αντιδράσεις.

4. "Είμαστε έτσι φτιαγμένοι, ώστε να λαμβάνουμε έντονη απόλαυση από την αντίθεση, και πολύ μικρή απόλαυση από την τρέχουσα κατάσταση των πραγμάτων."  Sigmund Freud (1856-1939)

Αυτή η πολύτιμη φράση από τον Φρόιντ αναφέρεται στην ανθρώπινη επιθυμία για καινοτομία. Σύμφωνα με τον Φρόιντ, η καθημερινότητα είναι βαρετή, η αλλαγή μας κρατά ζωντανούς.

5. "Δεν είμαι υποχρεωμένος να πετύχω, αλλά είμαι υποχρεωμένος να ανταποκριθώ σε όσο φως έχω." Αβραάμ Λίνκολν (1809-1865)

Σύμφωνα με τη θεωρία αυτοπραγμάτωσης του Μάσλοου, προσπαθούμε να επιτύχουμε το μέγιστο του εσωτερικού δυναμικού μας, για να αυξήσουμε τις πιθανότητες για επιτυχία. Το "φως που έχουμε" είναι η μοναδική ικανότητά μας να φτάνουμε στα όρια των δυνατοτήτων μας.

6. "Η μεγαλύτερη ανακάλυψη της γενιάς μου είναι ότι οι άνθρωποι μπορούν να αλλάξουν τη ζωή τους, αλλάζοντας τις απόψεις που έχουν διαμορφώσει στο μυαλό τους" William James (1842-1910)

Μπορούμε να αλλάξουμε τη ζωή μας αλλάζοντας τον τρόπο που ερμηνεύουμε και αντιμετωπίζουμε τα γεγονότα στη ζωή μας.

7. "Δεν είναι τίποτα από μόνο του καλό η κακό, αλλά η σκέψη μας το κάνει τέτοιο" Σαίξπηρ (Άμλετ)

Αν αλλάξουμε τις σκέψεις μας σχετικά με μια πιθανώς επικίνδυνη ή κακή κατάσταση, μπορούμε να μειώσουμε το άγχος που νιώθουμε.

8. "Εκπαίδευση είναι ό,τι επιβιώνει όταν όλα όσα έχουμε μάθει έχουν ξεχαστεί" B.F. Skinner (1904-1990)

Οι δάσκαλοι μπορούν να μας διδάξουν τις λεπτομέρειες οποιουδήποτε αντικειμένου, αλλά αυτό που έχει σημασία είναι  να μας εμπνεύσουν να ψάχνουμε διαρκώς την γνώση. Την αγάπη για τη μάθηση για χάρη της μάθησης.

9. "Η πολυμάθεια δεν διδάσκει φρόνηση." Ηράκλειτος (544-483 B.C).

Πιθανώς να έχετε ακούσει για την θεωρία του Sternberg για την "πρακτική νοημοσύνη», ή για την  «συναισθηματική νοημοσύνη» του Goleman ή για τις «πολλαπλές νοημοσύνες" του Gardner, οι οποίες συμμερίζονται την άποψη  ότι δεν αρκεί το υψηλό IQ για να πετύχουμε στη ζωή. Έτσι και ο Ηράκλειτος είχε πει από τα αρχαία χρόνια ότι το να τα πηγαίνει κάποιος καλά στο σχολείο δεν αποτελεί το μοναδικό μέτρο της νοημοσύνης μας.

10. "Πρέπει να μάθουμε να ζούμε μαζί ως αδέλφια ή θα χαθούμε μαζί ως ανόητοι." Μάρτιν Λούθερ Κινγκ Τζούνιορ (1929-1968)

Θα "χαθούμε μαζί σαν ηλίθιοι" αν δεν μπορέσουμε να αποφύγουμε την παγίδα της αυτοκαταστροφής που προκαλείται από τον διχασμό που δημιουργούμε με βάση χαρακτηριστικά όπως η φυλή, το φύλο, η θρησκεία, η ηλικία, κλπ.

by Αντικλείδι , http://antikleidi.wordpress.com

Το ευρύτερο περιεχόμενο και το θέμα της Ιλιάδας

Του Γιώργου Β. Μιχαήλ

Το ευρύτερο περιεχόμενο της Ιλιάδας είναι οι μάχες που διεξάγονται γύρω από τα τείχη της Τροίας, ανάμεσα στους Τρώες και στους Αχαιούς. Δηλαδή η Ιλιάδα έχει να κάνει με τον Τρωικό Πόλεμο και τον τρωικό μύθο. Συνεπώς, για να κατανοήσουμε καλύτερα το ομηρικό έπος, θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας, έστω σε συντομία, τον τρωικό μύθο.

Ο Joachim Latacz (στο βιβλίο του Όμηρος, Ο Θεμελιωτής της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, εκδόσεις Παπαδήμα, 2000, σ. 122 – 124) δίνει μια συνοπτική περιγραφή της πρωτογενούς μορφής αυτού του μύθου:

 «Στην πλούσια οχυρωμένη πόλη της Τροίας, στη Μικρά Ασία, κοντά στον Ελλήσποντο, κυβερνά ένας ισχυρός βασιλιάς, ο Πρίαμος. Ένας από τους γιους του, ο Πάρης, εκτελώντας μια φιλική αποστολή, ταξιδεύει με πλοίο στη χώρα των Αχαιών, στην Πελοπόννησο, και φτάνει στη Σπάρτη, όπου βασιλεύει ο Ατρείδης Μενέλαος. 

Ο Πάρης καταχράται τη φιλοξενία που του προσφέρουν εκεί, απάγει την Ελένη, τη σύζυγο του Μενέλαου, και την οδηγεί στην Τροία. Ο Μενέλαος ζητάει τότε τη βοήθεια του αδερφού του, Αγαμέμνονα από το Άργος/Μυκήνες.

Μία αντιπροσωπεία των Αχαιών μεταβαίνει στην Τροία για να απαιτήσει την επιστροφή της Ελένης, αλλά γυρίζει άπρακτη. Τότε ο Μενέλαος και ο Αγαμέμνονας αποφασίζουν να εκβιάσουν την παράδοση της Ελένης με στρατιωτικά μέσα. 

Ο Αγαμέμνονας καλεί όλα τα σημαντικά κέντρα εξουσίας της ηπειρωτικής και της νησιωτικής Ελλάδας να στείλουν στρατεύματα για μια κοινή εκστρατεία κατά της Τροίας. Η πρόσκληση αυτή βρίσκει πλατιά απήχηση. 

Τα πλοία συγκεντρώνονται στο λιμάνι της Αυλίδας στη Βοιωτία· κάθε στράτευμα έχει τον δικό του αρχηγό. Ο Αγαμέμνονας τίθεται επικεφαλής της επιχείρησης. Ο στόλος περνάει από τη Λήμνο και την Τένεδο στον Ελλήσποντο και αγκυροβολεί στην ακτή της Τρωάδας. 

Οι πρώτες απόπειρες να κυριευθεί η πόλη με έφοδο ή να γίνουν διαπραγματεύσεις αποτυγχάνουν. Οι Αχαιοί ξεκινούν την πολιορκία, η σθεναρή όμως αντίσταση των κατοίκων της πόλης και των συμμάχων τους από τους γειτονικούς λαούς της Μικράς Ασίας προκαλεί την απροσδόκητη παράταση των επιχειρήσεων για χρόνια.

Οι πολιορκητές προσπαθούν συνεχώς να αποκόψουν την Τροία από τις πηγές ανεφοδιασμού της, και με τον τρόπο αυτό να κάμψουν την αντίστασή της, με την άλωση, τη λεηλασία και την καταστροφή γειτονικών πόλεων, νησιωτικών οικισμών και κοινοτήτων στα περίχωρά της. Το σχέδιο δεν ευοδώνεται, κυρίως επειδή οι θεοί είναι διχασμένοι για τη μοίρα της Τροίας.

Μόλις τον δέκατο χρόνο του πολέμου, όταν επιτέλους η ομάδα των θεών που τάσσονται υπέρ της Τροίας δεν προβάλλει πλέον αντίσταση, οι Αχαιοί κατορθώνουν να κυριεύσουν την πόλη με δόλο.

Ύστερα από προτροπή του δαιμόνιου Οδυσσέα κατασκευάζουν έναν πελώριο δούρειο ίππο και τον γεμίζουν με επίλεκτους στρατιώτες. Οι υπόλοιποι Αχαιοί, δήθεν αποθαρρημένοι, επιβιβάζονται στα πλοία και αποπλέουν. Στην πραγματικότητα όμως περιμένουν, έξω από το οπτικό πεδίο των Τρώων, ένα νυχτερινό σύνθημα από την πόλη. Οι Τρώες θεωρούν ότι ο ίππος αποτελεί προσφορά προς τους θεούς και, παρά την προειδοποίηση του ιερέα Λαοκόοντα, τον σύρουν μέσα στην πόλη τους, για να επωφεληθούν από την υποτιθέμενη προστατευτική του δύναμη. Κατά τη διάρκεια της νύχτας οι Αχαιοί ήρωες βγαίνουν από την κοιλιά του δούρειου ίππου και στέλνουν το φωτεινό σήμα στον στόλο που βρίσκεται κοντά στην Τένεδο.

Σύντομα, ενισχυμένοι και από το κύριο στρατιωτικό σώμα που σπεύδει να επιστρέψει, οι Έλληνες πυρπολούν την Τροία. Ο βασιλιάς Πρίαμος και ο αντρικός πληθυσμός φονεύονται, οι γυναίκες και τα παιδιά οδηγούνται αιχμάλωτοι στην Ελλάδα».

Από αυτό το μυθικό πλαίσιο, ο Όμηρος απομονώνει 51 ημέρες του δέκατου χρόνου του πολέμου και κάνει θέμα της Ιλιάδας του το κεντρικό επεισόδιο αυτής της ολιγοήμερης περιόδου. Το επεισόδιο αυτό δεν είναι άλλο από τον τρομερό θυμό (τη μῆνιν) του Αχιλλέα, αποτέλεσμα της σύγκρουσής του με τον Αγαμέμνονα.

Ο Αχιλλέας συγκρούστηκε με τον Αγαμέμνονα και αποσύρθηκε, μαζί με τον στρατό του, από τον πόλεμο. Αφορμή για τη σύγκρουση ανάμεσα στους δύο ισχυρούς άντρες ήταν μια απαίτηση του Αγαμέμνονα, την οποία ο Αχιλλέας έκρινε προσβλητική και για τον ίδιο και για τους άλλους Αχαιούς.

Αλλά ας δούμε τα πράγματα με τη σειρά:

Κατά τη διάρκεια των πολεμικών τους επιχειρήσεων, οι Αχαιοί συνήθιζαν να μοιράζονται μεταξύ τους τα λάφυρα που έπαιρναν από τις πόλεις που κατακτούσαν. Το ίδιο έκαναν και με τις πόλεις που κυρίευσαν γύρω από την Τροία.

Ανάμεσα στα άλλα λάφυρα, ο Αγαμέμνονας πήρε ως παλλακίδα του τη Χρυσηίδα, κόρη του Χρύση, ιερέα του Απόλλωνα. Αντίστοιχα, ο Αχιλλέας πήρε τη Βρισηίδα, κόρη του Βρισέα. Ο Χρύσης ήρθε στο στρατόπεδο των Αχαιών και προσπάθησε να εξαγοράσει την ελευθερία της κόρης του, προσφέροντας πλούσια λύτρα.

Αλλά ο Αγαμέμνονας αρνήθηκε την ανταλλαγή κι έδιωξε βάναυσα τον ιερέα. Τότε αυτός ζήτησε από τον Απόλλωνα να τιμωρήσει τους Αχαιούς για την άπρεπη συμπεριφορά τους. Ο θεός εισάκουσε τις παρακλήσεις του ιερέα του κι έστειλε στο στρατόπεδο των Αχαιών φοβερό λοιμό, που αποδεκάτιζε ζώα κι ανθρώπους.

Με παρότρυνση του Αχιλλέα, ο μάντης Κάλχας αποκάλυψε την αιτία του λοιμού και είπε ότι η μόνη λύση είναι να επιστραφεί στον Χρύση η κόρη του. Ο Αγαμέμνονας δήλωσε πως θα απελευθέρωνε τη Χρυσηίδα μόνον αν έπαιρνε από τους Αχαιούς ισάξιο αντάλλαγμα.

Ακολούθησε η σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στον Αγαμέμνονα και στον Αχιλλέα. Ο Ατρείδης δήλωσε ότι θα πάρει τη Βρισηίδα στη θέση της κόρης του Χρύση και ο Αχιλλέας ανακοίνωσε την απόφασή του να αποσυρθεί από τον πόλεμο.

Οι προσπάθειες του Νέστορα να συμφιλιώσει τους δύο άντρες έπεσαν στο κενό. Η Χρυσηίδα απελευθερώθηκε, ο λοιμός έπαψε, ο Αγαμέμνονας πήρε από τον Αχιλλέα τη Βρισηίδα και ο Αχιλλέας απέσυρε τα στρατεύματά του από το πεδίο των μαχών.

Η μητέρα του Αχιλλέα, η Θέτις, ζήτησε από τον Δία να τιμωρήσει τον Αγαμέμνονα και τους Αχαιούς, γέρνοντας την πλάστιγγα του πολέμου υπέρ των Τρώων. Ο Δίας εισάκουσε την παράκλησή της.

Ο Θυμός του Αχιλλέα και οι επιπτώσεις του στην εξέλιξη του πολέμου είναι λοιπόν το θέμα της Ιλιάδας. Παρ’ ότι το ευρύτερο περιεχόμενο (δηλαδή ο Τρωικός Πόλεμος) είναι διαρκώς παρόν, η Ιλιάδα έχει τον δικό της πόλεμο (τον ιλιαδικό πόλεμο) και η μῆνις του Αχιλλέα είναι αυτή που διατρέχει ολόκληρο το έπος και καθορίζει αποφασιστικά τη δομή και την εξέλιξή του.

Τα πάντα κρίνονται όταν ο Αχιλλέας αποφασίζει να επιστρέψει στις μάχες, ύστερα από τον θάνατο του Πάτροκλου. Ο θυμωμένος ήρωας εκδικείται τον χαμό του φίλου του σκοτώνοντας τον Έκτορα και βεβηλώνοντας το πτώμα του.

Όταν όμως ο Πρίαμος έρχεται στο στρατόπεδο των Αχαιών (όπως έκανε στην αρχή του έπους ο Χρύσης) και ικετεύει τον Αχιλλέα να του παραδώσει τη σορό του γιου του, ο Αχιλλέας εισακούει τις παρακλήσεις του βασιλιά της Τροίας και συμφωνεί για ανακωχή έντεκα ημερών.

Με την παύση των εχθροπραξιών (= τέλος του ιλιαδικού πολέμου) και την ταφή του Έκτορα ολοκληρώνεται και η Ιλιάδα.

http://www.egriechen.info

Νέο Φάληρο - 1911

Αυτοκίνητο μιας άλλης εποχής...!!!