Προσδοκία

Νιώθεις ότι ακροβατείς...

ή μήπως έχεις παλινδρομήσει και το αγνοείς;

Οι σκέψεις ταλανίζουν το σώμα

ένας οξύς πόνος διαπερνά το αίμα

το μυαλό κλυδωνίζεται από ενοχές

άλλοτε κρυμμένες στο χρώμα τ΄ουρανού

άλλοτε διάσπαρτες στο δρόμο της ζωής

Δεν θέλεις να θυμώνεις με σένα

δεν θέλεις να ματαιοπονείς

μόνο λίγο ένα γλυκό βλέμμα

ίσως και μια συγγνώμη...

'Ονειρο είναι μιας χειμωνιάτικης νύχτας του Γενάρη!