ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ

ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΚΜΗΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ (717-1025)

Ι. ΠΑΓΙΩΣΗ ΤΗΣ ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΣΤΑ ΒΑΛΚΑΝΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΜΙΚΡΑ ΑΣΙΑ

 

1. Η διαμόρφωση της μεσαιωνικής ελληνικής Βυζαντινής Αυτοκρατορίας

α. Παγίωση και επέκταση των αλλαγών

Το μεσαιωνικό Βυζαντινό Κράτος διαμορφώθηκε στα χρόνια της Δυναστείας των Ισαύρων -Συριακή δυναστεία- (717-802) και της Δυναστείας του Αμορίου (802-867).

 

Βασικές εξελίξεις/αλλαγές:

·      Τα ανατολικά σύνορα του Βυζαντίου σταθεροποιήθηκαν στη στεριά στις παρυφές της Μικράς Ασίας και στη θάλασσα κατά μήκος της γραμμής Κιλικία-Κύπρος-Κρήτη.

·      Στα μέσα του 9^ου αιώνα άρχισε η βυζαντινή αντεπίθεση στη Μικρά Ασία.

·      Αντιμετώπιση Βουλγαρικής απειλής

·      Αφομοίωση των Σλάβων

·      Ενίσχυση του εξελληνισμού του Βυζαντίου

·      Γενίκευση του θεσμού των θεμάτων με συνέπειες:

       - περιορισμός των μισθοφόρων

       - κυριαρχία τη μικρής και μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας.

β. Ανάκαμψη της οικονομίας

·      Αύξηση των κρατικών εσόδων

·      Αναζωογόνηση εμπορίου και βιοτεχνίας, χωρίς να αλλοιωθεί ο αγροτικός χαρακτήρας της οικονομίας.

·      Εφαρμόσθηκαν τολμηρά οικονομικά μέτρα (οι «κακώσεις»), την εποχή του Νικηφόρου Α’ (802-811) που έπληξαν την εκκλησία και τα μοναστήρια, όμως πέτυχαν την ανάκαμψη του εμπορίου και την αύξηση των εσόδων του κράτους..