ΣΙΩΠΗ




Πόσο παράξενα πάλι αισθάνομαι 
από την αρχή ξανά...
μια θλίψη διάχυτη 
θυμός, απόρριψη, απορία.
Τα γράμματα μια πληγή ακόμη
το τέλος ενός ονείρου
που πανταχόθεν έσταζε.-
Όφειλα να το είχα διαβλέψει
δεν επιτρέπεται τέτοια απερισκεψία
όμως εγώ ήθελα να ζήσω
χωρίς τα έλκη, χωρίς τα τραύματα.
Άλλες οι βουλές
κι εγώ τώρα να προσπαθώ 
να απλώσω τα μιαρά λόγια
τις ενδόμυχες επιθυμίες
τους ανέφελους -αχ- 
ανέφελους περιπάτους της ψυχής μου.
Μα φυσικά...

                                                                                                             jal...