1. Ο  Ιουστινιανός και το έργο του

à Η πολιτική του Ιουστινιανού συνοψίζεται στο τρίπτυχο: ένα κράτος, μια Εκκλησία, μια νομοθεσία.
  Εσωτερική πολιτική:

Ως προς το Κράτος:

·     Στάση του Νίκα (532): καταστολή της εξέγερσης των δήμων του Ιπποδρόμου και του λαού της Κωνσταντινούπολης.

·     Περιορισμός της δύναμης των γαιοκτημόνων και των δήμων προς όφελος των ελεύθερων αγροτών, που πληρώνουν φόρους.

Ως προς την Εκκλησία:

·     Καταδιώκονται αιρετικοί και εθνικοί (ειδωλολάτρες)

·     Κλείνει η Νεοπλατωνική Ακαδημία στην Αθήνα (529)

·     Ιεραποστολική διάδοση του Χριστιανισμού σε Καύκασο και Ανατολική Αφρική

 

Ως προς τη Νομοθεσία:

·        Εκδίδεται ο Ιουστινιάνειος Κώδικας (συλλογή παλαιότερων αυτοκρατορικών  νόμων)

·        Πανδέκτης (γνωμοδοτήσεις ρωμαίων νομικών)

·        Εισηγήσεις: εγχειρίδιο για τους φοιτητές της Νομικής

·        Νεαρές: νέοι νόμοι, γραμμένοι στα Ελληνικά (καινοτομία)

 

   

Εξωτερική πολιτική:

Ø  Στη Δύση στοχεύει στην ανόρθωση της ρωμαϊκής εξουσίας

·        Καταλύει το Βανδαλικό κράτος στη Βόρεια Αφρική

·        Πολεμά σκληρά κατά των Οστρογότθων στην Ιταλία

·        Ανακαταλαμβάνει τμήμα του Βησιγοτθικού Βασιλείου στην Ισπανία

Ø  Στην Ανατολή στοχεύει στην επανάκτηση Βυζαντινών εδαφών

·     Πόλεμος κατά του Χοσρόη Α’, βασιλιά των Περσών

·     Συνθηκολόγηση το 562 μ.Χ. (αποκατάσταση ισορροπίας)

Ø  Στο Δούναβη για να αποκρούσει εισβολές

·        Χτίζει φρούρια

·        Εξαγοράζει την ειρήνη με τεράστια ποσά

·        Δεν καταφέρνει όμως να αναχαιτίσει τους Σλάβους και άλλους εισβολείς

 

Ø  Αρνητικές συνέπειες της εξωτερικής πολιτικής του Ιουστινιανού

·        Άδειασαν τα κρατικά ταμεία

·        Απογυμνώθηκαν οι ευρωπαϊκές επαρχίες από στρατό

·        Εξασθένισε η διεθνής θέση του Βυζαντίου

·        Ολέθριες επιπτώσεις στην εδαφική ακεραιότητα του κράτους τα επόμενα χρόνια

     Κτίσματα του Ιουστινιανού – Αγία Σοφία

·        Το λαμπρότερο κτίσμα της Βυζαντινής τέχνης

·        Βασιλική μετά τρούλου (συνδυασμός βασιλικής και περίκεντρου κτιρίου)

·        Αρχιτέκτονες: Ανθέμιος (από Τράλλεις) και Ισίδωρος (από Μίλητο)

·        Η κατασκευή διαρκεί πέντε χρόνια (532-537 μ.Χ.)

·        Δίνεται έμφαση στον καθ’ ύψος άξονα