Πολεμικά ηλεκτρονικά παιχνίδια: τα υπέρ και τα κατά

Τα πολεμικά ηλεκτρονικά παιχνίδια εξοικειώνουν τα παιδιά με τη βία και τον πόλεμο γιατί:

· Αποτελούν ένα μέσο διαπαιδαγώγησης μέσω του οποίου καλλιεργείται η επιθετική συμπεριφορά.

· Τα παιδιά αντιλαμβάνονται τη βία ως φυσική κατάσταση.

·  Διαμορφώνεται η αντίληψη ότι η επιθετικότητα είναι αρετή και συνάμα ότι οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων είναι σχέσεις επιβολής και κυριαρχίας.

· Τα παιδιά συχνά γίνονται περισσότερο επιθετικά κι εκτός παιχνιδιού.

· Απομακρύνουν τα παιδιά από την κοινωνικότητα και αλλοιώνουν τις διαπροσωπικές σχέσεις τους.

· Διαταράσσουν τον ύπνο των παιδιών προκαλώντας πολλούς εφιάλτες και νυχτερινούς τρόμους.

·  Προκαλούν εθισμό.

Τα πολεμικά ηλεκτρονικά παιχνίδια μπορούν να λειτουργήσουν θετικά στα παιδιά, π.χ. για εκτόνωση γιατί:

· Τα παιδιά εκτονώνουν ποικίλα αρνητικά συναισθήματα όπως το θυμό και την επιθετικότητά τους σε ψεύτικα πολεμικά παιχνίδια και είναι πιο ήρεμα στην καθημερινή τους ζωή.

· Στις σύγχρονες κοινωνίες, όπου απουσιάζουν οι εξωτερικοί χώροι για παιχνίδι, ιδιαίτερα στα μεγάλα αστικά κέντρα, τα ηλεκτρονικά παιχνίδια γενικότερα  είναι μια νέα μορφή παιχνιδιού και χαράς.

· Πρόκειται για παιχνίδια δράσης και δυναμισμού, δηλ. στοιχείων απαραίτητων στη μετέπειτα ενήλικη ζωή.

· Συχνά συνδέονται με διάφορες πολεμικές τέχνες (πάλη, πυγμαχία, ξιφασκία, ακόντιο…) και συνεπώς προάγουν το αθλητικό ιδεώδες και τη συνεπακόλουθη αγάπη προς τον αθλητισμό.

· Τα παιδιά μπορούν να ξεχωρίσουν το παιχνίδι από την πραγματικότητα.

·  Τα παιδιά γνωρίζουν μια όψη της πραγματικότητας που δυστυχώς υφίσταται στην ευρύτερη κοινωνική πραγματικότητα (π.χ. τον «πόλεμο» στο σπίτι, στο σχολείο, στην εργασία, στην πολιτική).