Ταξίδι επιστροφής

 

Οι βόστρυχοι από τα μαλλιά σου

κυματίζουν στο χρυσό ουρανό…

Απλώνονται καταγής,

μεταμορφώνονται σε αγιόκλημα.

Σφουγγίζουν την υγρασία της ψυχής του κόσμου

που μέσα στο παραλήρημα τρέμει.

Σκαρφαλώνουν επάνω στην κλίμακα

προς τον ουρανό.

Γίνονται συνεπιβάτες στο αερόστατο

της συγχώρεσης, της ανθρωπιάς, της αγάπης.