Ονείρου ανάπαυση

  Η μορφή σου γαλήνια και θλιμμένη,

αναπαύεσαι επάνω στο αρχαϊκό ανάκλιντρο,

κοιμάσαι,

αγγίζεις με τα ακροδάχτυλα

τα νοτισμένα σύννεφα ονείρων.

Τα χείλη σου μισάνοιχτα,

το δέρμα στιλπνό,

η ανάσα ασύμμετρη.

Γήινη και απόκοσμη μορφή,

τινάζεις από πάνω σου

 το αραχνοΰφαντο πέπλο του θανάτου, 

χαιρετάς σιμά την Κοιμωμένη του Χαλεπά, 

πορεύεσαι στο μονοπάτι των πολύχρωμων αστεριών…