Λευκή έλευσις 

Είναι όμορφο το χιόνι την άνοιξη

έρχεται να συναντήσει την πολύπαθη αμυγδαλιά

το γκρίζο σύννεφο χρωματίζει

στροβιλίζεται στον αχό των χελιδονιών

λιώνει όμως πολύ γρήγορα

εσύ θέλεις κι άλλο στην ψυχή σου

το θάνατο να ξυπνήσει 

την ευλογία να συμπορευτεί

σε παρακαλώ, χιόνισε τη ματωμένη καρδιά

υποφέρει τόσο πολύ από ρευματισμούς χρόνιους

δεν την ενοχλεί το διαπεραστικό υγρό φως

ίσα ίσα σ΄έναν αέναο χορό την οδηγεί

καλύπτοντας - έστω και προσωρινά- 

το αναπόφευκτο που πλησιάζει...